ඈත පලාතක කඳු මුදුනක් මැද තනියම ඉන්නවනං ඇරෙන්න නොනවතින වේගයකින් අපි කරා එන තොරතුරැ වලින් මිදී නිදහස් වෙනවා කියන එක හිතන්නත් අමාරැ කාලයකටයි අපි ඇවිත් ඉන්නෙ. ඔයා කාත් එක්ක හරි කථා නොකරන හිටියත්, රේඩියෝ එකකට හෝ වෙනත් මොකක් හරි entertaining sound system එකක් දාගෙන නොහිටියත්, වටේ පිටේ තියන විවිධ දැන්වීම් පුවරු, text messages, emails, දුරකථන ඇමතුම්, සමාජ මාධ්‍ය, නොයෙකුත් දැන්වීම් පත්‍රිකා ආදී වශයෙන් වචන, පින්තූර සහ හිතේ කථාව හිත් තුල විශාල වශයෙන් ශබ්ද ඇති කරනවා. කොච්චර හරි බැංකුවක,

ලෝකය දුර ගමනකින් පස්සෙ අද ඇවිත් තියන තැන බැලුවහම පෙනෙන එක පැතිකඩක් තමයි කෙනෙකුට නවතින්න ඉඩකඩ තියෙන්නෙ හරිම අඩුවෙන් බව. ඕනම දිනුම් කණුවක් පහුකරගෙන ඇවිත් හති අරින්නත් කලින් ඊ ගාව කණුව පෙන්නනවා. ඊට කලින් දුවගෙන ආපු, ළඟා කර ගත්තු තැන හිත ඇතුලෙන් මදි වෙනවා. හැබැයි ඒ පසු කරපු කණුව කරා දුවගෙන එනකොට දැනුනෙ ඒ තමයි තමන්ට උපරීම සැනසීම දෙන තැන කියලා. මේ චක්‍රයට psychology වලදි කියනවා the hedonic treadmill කියලා. (දුවගෙන යනවා අපේ ඊ ගාව purchase එක අපිට සතුට සැනසීම ගෙනත් දෙයි කියලා.) ලස්ස

හිත ඇතුලෙ සංහිඳියාව වැඩි වෙන තරමට හිතන දේවල් වල ඇති පැහැදිලිභාවය හුඟක් වැඩි වෙනවා. ඒ වගේමයි අනවශ්‍ය දේවල් නොහිතා හිතීමත් පුලුවන් වෙනවා. ඒ තුලින් ඔයාට ඔයාගෙ තීන්දු තීරණ peaceful මනසකින් ගැනීම හැකියාව ඇති වෙනවා. කලබලකාරී මනසක ඒ වෙනුවට සිදු වෙන්නෙ reaction. සමහර වෙලාවල් තියෙනවා ක්‍රියාවක්වත් ප්‍රතික්‍රියාවක්වත් නැති එකම තමයි පිළිතුර වන්නේ. Internet තිබුනෙ නැති, smart phone තියා mobile phone වත් තිබුනෙ නැති, Television වත් බහුල නොවූ කාලයක් ඔයා අත් විඳලා තියනවනම්, අනිවාර්යයෙන්ම ඔය

වට පිටාවෙ පාට ජාති ගොඩක් පේන්න තියෙන, විවිධාකාර කුරැල්ලන්ගෙ සද්ද හැම පැත්තෙන්ම ඇහෙන, summer time කියන්නෙ අපි පුලුවන් හැම දවසකම වගේ එලියට යන කාලයක්. මේ කාලය තුල පරිසරය observe කරනවා වගේම ඒ තැන් වලට වෙලා එක එක විදියට හිතට නැගෙන මාතෘකා ගැන කථා කර කර ඉන්නත්, ඒ වගේම පොත් කියවන්න සහ අපේ රැකියාව කරන්නත් අපි පෙළඹෙන්නෙ වැඩිය හිතන්නෙ නැතුවයි. Seasonally ජීවත් වෙන්න ජීවිතය හැඩ ගැහුනම කාලෙන් කාලෙට මාරැ වෙන සෘතුවත් එක්ක අපි ජීවත් වෙන ආකාරය, හිතන ආකාරය, කෑම කන ආකාරය ඒ වගේම කරන දේවල් පවා වෙ

සිහිය පිහිටුවාගෙන ජීවත් වෙනවා කියන්නෙ ලොකු පුහුණුවක් අවශ්‍ය කරන දෙයක්. පුහුණු වෙන මනසත් , පුහුණු වුන මනසත් කියන දෙකම නිතරම අභ්‍යාස වල යෙදෙමින් උවමනාවෙන් ඉදිරියට යන්න වෙනවා. වෙන ඕනම හැකියාවක්දි පුහුණුවෙන් පස්සෙ තියෙන්නෙ වැඩි දුර අධ්‍යයනය කරන්න. මේ පුහුණුවේදි එකම දේ නැවත නැවත කරන්න සිද්ධ වෙන එක වැඩියි. ඒ තුලින් තමයි පුහුණුව තීව්‍ර වෙන්නෙ. එහෙම නැතුව අධ්‍යයනය කලා කියලාවත් වැඩිපුර බණ ඇහුවා කියලවත් නෙවෙයි. එකම දේ නැවත නැවත කිරීමෙන් තමයි ඊළඟ අදියරට යන්න පුලුවන් වෙන්නේ. සිහියෙන් ඉන්

ඕනම දෙයක් කරනකොට සහ කොටින්ම ජීවිතේ ඇතුලෙ ජීවත් වෙනකොට අත්‍යවශ්‍යම දෙයක් තමයි සිහිය. විශේෂයෙන්ම අපි කරන දේ ගැන, කියන දේ ගැන සහ හිතන දේ ගැන සිහියක් නැති වුනොත්, නොදැනුවත්වම අපිව ලොකු කරදර වලට පත් වෙන්න පුලුවන් ඉඩ කඩ වැඩියි. ඉතාම සරල තැනකදි වුනත් හරියට පවත්වගත්ත සිහියෙන් හිටියෙ නැති වුනොත්, අපේම ජීවිතේ ඇතුලෙ අපිවත් නොහිතපු වෙනස්කම් ඇති වෙන්න පුලුවන්. අද අපි කථා කරමු බලන්න, අපේ ක්‍රියාවට සහ වචනයට බලපාන සිතීම ගැන. අපිට සමාජය තුල විවිධාකාර පුද්ගලයන් ඇසුරු කරන්න ලැබෙනවනෙ. ඒ වගේමයි ව

අපි සිඩ්නි වල දවස් කීපයක් ඉඳලා මේ ටිකක් ඈතින් තියන town එකට ආවෙ මෙහෙ පරිසරයේ සුන්දරත්වය බලන්නත් එක්කමයි. මේ පැත්තට අපි කීප වරක් ඇවිත් තිබුනත් එක එක seasons වලට වෙනස් වෙන පරිසරය බලන්න අපි හැමෝම ලොකු කැමැත්තක් දක්වනවා. උදේ පාන්දරට pier එක දිගේ පැයක් හමාරක් ඇවිදලා උණුවෙන් කෝපි එකක් බීලා තමයි මේ දවස් වල අපේ දවස පටන් ගන්නෙ. ඇඳ ගාව තියෙන ජනේලයෙන් උදේම ඇහැරැන ගමන් පේන මේ ගැඹුරැ මුහුද දවස පටන් ගන්න ලබා දෙන්නෙ ලොකු උද්යෝගයක්. ඒ නිසාම පලවෙනියටම ඒ පැත්තෙ ඇවිදින්න යන එක දැන් දැන් ඉබේම කෙ

Beautiful bridge I saw on my way කාලෙන් කාලෙට පුංචි නිවාඩුවක් කියන එක රැකියාවක් කරන, දිනපතා එකම routine එකක ජීවිතය ගෙවන ඕනම කෙනෙකුට ඉතාම අවශ්‍ය දෙයක්. ඒක අපට දෙයාකාරයකින් කරන්න පුලුවන්. පලවෙනි එක තමයි නිවාඩු කාලය තමන්ගේ නිවසේම ගත කරන එක, දෙවනි ආකාරය තමයි නිවාඩුවට ගෙදරින් පිට පළාතකට යන එක. සමහර කාල වකවානු තියනවා විවේකය කොයි විදියට ගෙව්වත් හරිම සුවදායකයි. තවත් සමහර වෙලාවල් වලදි කොයි තරම් හොඳට plan කරලා නිවාඩුව ගත කරන්න ගියා වුනත් හිත relax වෙන්නෙම නැහැ. මේක ලියන ගමන් මට තවත් මම

Bringing all your wishes to North pole with me ♥️ අමුතු හැඟීමක් මට දැනෙන මාසයක් තමයි මේ දෙසැම්බර් මාසය කියන්නෙ. සමහර විට ජීවිතයෙන් හරි අඩකටත් වඩා වැඩි කාලයක් බටහිර රටවල් වල ජීවත් වුන නිසාද කියලත් හිතෙනවා. මුලු වටපිටාවම නත්තලට සරසනකොට, හැමෝම සුභ දායක දේවල් ප්‍රාර්ථනය කරනකොට, ඒ හදවත් වලින් පිටවෙන විශාල සුදු කිරණ සම්භාරයක් විශ්වයට එකතු වෙනවා. මට හිතෙන්නේ ඒ දේවල් වල ප්‍රතිඵලයක් හැටියට තමයි මටත් මෙහෙම දැනෙන්නෙ කියලා. මේ සතියෙ අපි ගිය පොළ තිබුනෙත් ගම්බද වික්ටෝරියානු ප්‍රාන්තයේ කඳුක

ඉස්සර ඉඳලම කථාව අඩු , නිහඬ බව ප්‍රිය කරන ස්වභාවයක් තමයි මා තුල මම දැක්කෙ. ඒ ස්වභාවය නිරන්තරයෙන් මගේ අවධානය මගේ ඇතුලාන්තයේ සිද්ධ වෙන දේ ගැන හිත අවධානයෙන් තිබ්බා කියලයි මට හැඟෙන්නෙ. ස්වභාවික පරිසරය කියන්නෙ මට හරිම හුරැ පුරැදු තැනක්, සහ මගේම කොටසක්, මම අයිති එතනටයි කියලා දැනෙනකොට පුංචි වෙලා යන මාන්නය දැක්කම හිනහත් යනවා. මේ තරම් විශාල, මේ තරම් ලස්සන, මේ තරම් අපිව රකින වගේම බිය වද්දන තැනක මම කොයි තරම් පුංචි කූඹි පැටියෙක්ද කියලා මට ඒ වෙලාවට හිතෙනවා. තනිකම හුඟක් ප්‍රිය කරපු නිසාදෝ

ගොඩක් හිත් කරදර තියන කාලයක් තමයි අපි කාටත් ගිය පාර blog එකත් අදත් අතර ගෙවුනෙ. හිත් කරදර එනවා කියන එක ජීවිතේම කොටසක්, ඒ වගේම සතුට වගේම දුකත් අපට උරුමයි වගේ කථා කොයි තරම් කිව්වත් දරුණු හිත් තැවුලක් තමන්ටම ආපු දාටයි හරියටම මේ කිව්වෙ මොකක්ද කියලා අපට වැටහෙන්නෙ. ඒකත් ඔලුව උස්ස ගන්න බැරි වෙන්න දැනෙනකොට තමයි අපි ටිකකට හරි හිතන්න ගන්නෙ ජීවිතය ඇත්තටම මොකක්ද කියලා. මුලු ජීවිතේම හරි හම්බ කරපුවා වතුරට ගහගෙන යනකොට, පසට යට වෙනකොට, ජීවිතේ පුරාවට දුක සැප බෙදාගෙන ළඟින් හිටපු අය ඇස් පනාපිට වතු

Summer කිව්වට තවම එහෙම දැනෙන්නෙ නම් නැහැ. සීතල හුළඟ, වැස්ස සහ අතරින් පතර පායන දවස් හැටියට තමයි මේ දවස් වල මේ පැත්තෙ කාලගුණය. දෙසැම්බර් මාසෙ පළවෙනිදා ඉඳලා තමයි කැලැන්ඩරයට අනුව ග්‍රීෂ්ම සෘතුව මෙහෙට ආරම්භ වෙන්නෙ. හැබැයි ස්වභාව දහම වැඩ කරන න්‍යාය ඉතින් ඊට වඩා හුඟාක් වෙනස්. විටක ප්‍රචණ්ඩවත්, තවත් විටක සෞම්‍යවත් අප කරා එන ස්වභාව දහමේ ස්වභාවය හතර අතේ දුවන හිත් එක තැනකට ගේන්න දක්වන්නෙ අපූරු හපන්කමක්. අපිට අමතක වෙලා යන ජීවිතයේ යථාර්ථය බලෙන් හරි මතක් කරවල දෙන බවක් තමයි පෙනෙන්නෙ. මේ

ලස්සන වසන්ත කාලෙ අවසාන දවස් ටික තමයි මේ ගෙවෙන්නෙ. ඒ එක්කම මේ ඍතුවේ අවසානයත් ග්‍රීෂ්ම ඍතුවේ ආරම්භයත් දෙකම සිද්ධ වෙනවා. හැම දෙයක්ම එහෙම නේද වෙන්නෙ? එක දෙයක අවසානය කියන්නෙ තව දෙයක ආරම්භය. ඉතින් ඒත් එක්කම අපේ Spring diary blog post season එකත් අවසන් වෙනවා. මම ඉදිරියේදි ඔයාට කියන්නම් ඊ ගාව ඍතුවේ අපි මොනවද ලියන්නෙ සහ කියවන්නෙ කියලා. පුංචි surprises සමහර වෙලාවට ලොකු සතුටක් හිත් වලට ගේනවා කියලා මට දැනිලා තියනවා. ඉතින් මට හිතුනා මේ ලිපියත් ඔයාට slow living මගේ ජීවිතය තුල සිද්ධ වෙන

හෙමින් හෙමින් වසන්තයේ අන්තිම මාසෙ මැදටත් ඇවිත්. අපිට සමහර විට ඒ තරම් නොදැනුනාට කාලය ගෙවෙන වේගය අපි හිතනවට වඩා හුඟාක් වැඩියි කියලයි මට හිතෙන්නෙ. කොයි හැටි වෙතත් ඔය දුවන කාලය තනියම නම් නෙවෙයි දුවන්නෙ. ලෝක ග්‍රහණයට අහු වෙලා ඉන්න අපිවත් අරගෙනමයි. ඒ හින්දයි අපිත් දවසෙන් දවස වයසට ගියා වගේ දැනෙන්නෙ. ඉතින් මේ මායාකාරී ලෝකය තුල ගෙවන ජීවිතය එයින් මිදීම උදෙසාම නිරන්තරයෙන් අපි හැඩ ගස්සවා ගන්න ඕනෙ. නැතිනම් ආයෙත් මේ චක්‍රයටම අහු වෙලා තව වට ලක්ෂ සංඛ්‍යාත ගණනක යන්න වෙනවා. ඒ විදියට හැඩ ගස්සවා

ටිකක් එහායින් තියන අල්ලපු ගමයි අපි ඉන්න ගමයි මැද්දෙ තියන කන්ද බැහැගෙන තැපැල් මහත්තයා එන හැටි ඉස්සරහ පඩිය උඩට වෙලා කන්ද දිහා බලාගෙන ඉන්න දවසක මම දැක්කා. ඒ වෙලාවෙ මගේ මතකය inner child එක්ක එකතු වුන අවස්ථාවක් වුනා. මට මතක් වුනා ඉස්සර ආදරණීය යාලුවෙක්ගෙන් ලියුමක් හරි greeting card එකක් හරි එනකොට මගේ හිත කොයි තරම් සතුටින් පිරැණද කියලා. ඒ වගේමයි තැපැල් මහත්තය බයිසිකලය පාරෙන් අපේ ගෙවල් පැත්තට හරවන එකම පුංචි මට ඒ කාලෙ හරි ලොකු excitement එකක් වුනා. දැන් digital ලෝකයේ හැම දෙයක්ම send

ටික දවසක් ගෙවුනත් උදා වුන මේ අලුත් මාසය ඔයාට සතුට සැනසීම උදා කරදෙන වාසනාවන්ත මාසයක් වේවා කියලා ප්‍රාර්ථනය කරනවා. අපිට නොදැනීම සති හතරක්, එහෙමත් නැත්නම් දින තිහක් ගෙවිලා ගිහින්. මාත් එක්කම මේ slow living journey එකේ ඔයත් යනවනම්, මේ කාලය ගෙවෙන විදිය එතරම්ම කරදර කාරී හෝ වේගවත් විදියට ඔයාටත් දැනෙන්නෙ නැතුව ඇති. නොවැම්බර් මාසය කියන්නෙ මේ වික්ටෝරියානු ගම්බද කඳුකර පළාත් වල ජීවත් වෙන හුඟක් අය තමන්ගෙ ගෙවතු වගාවෙ ඵල නෙලා ගන්න කාලයයි. ඒ වගේම ගෙවතු වගාව වෙනුවෙන් මහන්සි වෙන කාලයක්. න

ලස්සන වසන්ත කාලෙ දැන් ටික ටික ඉර එලිය වැටීගෙන වට පිටාව ටිකක් රත් වේගෙන එන කාලෙ. ඉතින් දැන් අපට සැහැල්ලු ඇඳුමක් ඉඳ හිට අඳින්න පුලුවන්. එළි පහලියේත් විවේක කාලය ගත කරන්න පුලුවන් කමක් අපට දැන් උදා වෙලා තියෙනවා. ඒ වුනාට සීතල කාලයෙත් ස්වභාවික පරිසරය තුල කාලය ගත කරන එක නම් මම අමතක කලේ නැහැ. සෘතු එයාලට ගැලපෙන විදියට ස්වභාව ධර්මයේ නීති රීති පද්ධතියට අනුව මාරැ වෙන එකත් එක්ක එකතු වෙලා කටයුතු කරන එක තමයි මට දැනෙන හොඳම විදිය. ඒ දේවල් එක්ක ගැටුනා කියලා ස්වභාවිකව සිද්ධ වෙන දේවල් වෙනස් නොවෙ

ඔක්තෝබර් මාසය කියන්නෙ වික්ටෝරියානු ගම්බද කඳුකර පළාතට හරිම නැවුම් බවක් සහ අමුතුම ලස්සනක් ගෙනෙන කාල වකවානුවක්. මුලු ගම්පළාතම විවිධ මල් සුවඳින් සහ නිතරම කොහේ හෝ ගෙදරක හරි ගොවිපළක හරි අලුතින් කැපෙන තණකොල වල සුවඳින් පිරී ගිය කාලයක්. මගේ ගෙවත්තෙත් බණ්ඩි පපීගෙන එන රෝස මල්, කොල පාටින් පිරිච්ච ගස් වැල් හරිම පිරැණු බවක් සහ අමුතුම පණකින් පිරිලා තියෙනවා. පහතින් මම ඔයත් එක්ක අද බෙදා ගන්න හදන්නෙ මේ මාසෙ අන්තිම සතියෙ මගේ slow living tips ටිකක්. ඒ steps වලින් මම සාමාන්‍ය ඔක්තෝබර් මාසයේ

Growth cycle of nature, පටන් ගන්න මේ වසන්ත කාලය කියන්නෙ කෙනෙකුට තමන්ව හොයා ගන්න හොඳම කාලයයි. හැබැයි මේකට වසන්ත සෘතුව තියෙන්නම ඕන නැහැ. අවුරැද්දෙ ඕනම කාලයක පටන් ගන්න පුලුවන්. වසන්තයේ තියන වැදගත් කම තමයි, හැම දේකම ජීවය ආරම්භ වෙන කාලය වීම. Living authentically කියලා මූලිකවම හඳුන්වන්නෙ තමන් වෙනුවෙන් කාලය වෙන් කරගෙන මෙන්න මේ ටික ගැන හොයලා බලන එකයි: 👍 ඔයා මොනවද ජීවිතය තුල අවංකවම අගය කරන්නෙ? 👍 මොන වගේ දේවල් වලටද ඔයා වැඩි වැදගත්කමක් දෙන්නෙ? 👍 ඔයාගෙ core priorities මොනවද? මේ හැම ප්

My kitchen is much happy place උදේ පාන්තදරට සීතල මීදුම් ගතියත් දවල් වෙනකොට ටිකක් රස්නෙ ගතියත් සහ හැන්දෑ වෙනකොට නැවතත් සීතල ගතියකුත් දැනෙන වසන්ත කාලෙ ඔක්තෝබර් මාසෙ මැදත් පසුකරගෙන කාලය වේගයෙන් දුවනවා. උදේ පාන්දරින්ම අලුතින් පිපිලා තියන මල්, පිණි වැටුනු තණකොල, ලා හිරැ රැස් වල අසිරිය නැරඹුවෙ කොකටුවො, මයිනො වගේ කට්ටියගෙ සංගීතයත් එක්කමයි. මේ විදියට කාලය ගත කරලා ඇවිත් උදේම වැඩ පටන් ගත්ත නිසා කුස්සිය පැත්තට ආපු හැමෝටම දැනුනෙ උණුසුමක්. උදේම ලිප පත්තු කරගෙන කෑම හදනකොට, අවන් එකේ පාන් ප